Ο ΔΑΡΒΙΝΟΣ ΚΑΙ Η ΑΛΗΘΕΙΑ
[…] Και αυτός ο Δαρβίνος πίστευε στον Θεό. Οι προπαγανδιστές όμως προσπάθησαν να τον παρουσιάσουν ως άθεο. Ο ίδιος διαμαρτυρόταν για την κατηγορία αυτή. Στη θεωρία του ξεχωρίζει ρα φυσικά από τα μεταφυσικά ζητήματα και τονίζει στο έργο του για την «καταγωγή του ανθρώπου», που εξέδωκε το 1871 τα εξής: «Οι πράξεις της γενέσεως τόσον του είδους όσον και του ατόμου είναι τέτοιες, ώστε το πνεύμα μας να μη μπορή κατ’ ουδένα τρόπο να τις δεχθή ως αποτέλεσμα τυφλής τύχης». Και προσθέτει ακόμη: «Ότι είναι εντελώς διαφορετικό από τα άλλα το ζήτημα αν υπάρχη Δημιουργός και κυβερνήτης του σύμπαντος. Και στο ερώτημα αυτό απαντούν καταφατικά τα μεγάλα πνεύματα που έζησαν ανά τους αιώνες». Βέβαια με όσα γράφουμε εδώ δεν θέλουμε να υποστηρίξουμε ότι ο Δαρβίνος ήταν κάποια εξαιρετική θρησκευτική προσωπικότης, αλλά δεν πρέπει όμως να τον θεωρούμε ωσάν εχθρό της πίστεως.Στο πρώτο επιστημονικό του έργο, που φέρει τον τίτλο «η καταγωγή των ειδών» (1859) ο Δαρβίνος υποστηρίζει την εξέλιξι και λέγει ότι στη φύσι γίνεται φυσική επιλογή και ότι αυτή επιτυγχάνεται με τον περί υπάρξεως αγώνα. Τα ισχυρότερα είδη επικρατούν στα ασθενέστερα, και έπειτα από μερικές γενεές έχουμε νέα είδη. Διότι κληρονομούνται οι επίκτητες χαρακτηριστικές ιδιότητες. Το πράγμα στην αρχή φάνηκε απλό και σαν φυσικό και το δέχθηκαν οι επιστήμονες. Τρία χρόνια όμως αργότερα ο Δαρβίνος έγραφε στον φυσιοδίφη Hooker (Χούκερ): «Λυπούμαι, διότι η δόξα έχει ελαττωθή από τη φυσική επιλογή, της οποίας ο ρόλος είναι πάρα πολύ αμφίβολος». Η φυσική επιλογή δεν έχει τη δυνατότητα δημιουργίας νέου είδους, αλλά κάνει δυνατή τη βιολογική προσαρμογή, κατά την άποψί του.[…]
(Απόσπασμα από το περιεχόμενο του βιβλίου)
ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ
Ο ΔΑΡΒΙΝΟΣ ΚΑΙ Η ΑΛΗΘΕΙΑ
ΠΡΟΛΟΓΟΣ
1.- «ΜΟΝΟΝ Ο ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΣ ΤΟΝ ΓΝΩΡΙΖΕΙ»
2.- ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΗ ΕΚΤΡΟΠΗ
3.- Η ΕΡΕΥΝΑ ΠΡΟΧΩΡΗΣΕ ΠΡΟΣ ΝΕΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ
4.- Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΕΙΝΑΙ ΝΕΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ
5.- Η ΕΡΕΥΝΑ ΚΙΝΕΙΤΑΙ ΣΗΜΕΡΑ ΣΕ ΝΕΑ ΠΕΔΙΑ
6.- ΤΥΧΗ, ΑΓΩΝΑΣ, ΠΡΟΟΔΟΣ
7.- Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΞΕΧΩΡΙΣΤΗ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ
8.- «Η ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΨΥΧΗ»
9.- ΜΙΑ ΣΥΝΤΟΜΟΣ ΑΝΑΣΚΟΠΗΣΙΣ



