ΜΗΝΥΜΑΤΑ ΠΡΟΣ ΕΠΙΣΚΟΠΟΥΣ

ΜΗΝΥΜΑΤΑ ΠΡΟΣ ΕΠΙΣΚΟΠΟΥΣ

[…] Μας ηλέησεν ο Θεός, παρά τας αδυναμίας μας, να κρατήσωμεν υψηλά, αναπεπταμένην την σημαίαν της του Χριστού Αληθείας, και μετά δριμύτητος, πολλάκις, κατά περιπτώσεις, να ελέγξωμεν τους ενσαρκούντας το κακόν και τους καλλιεργούντας αυτό υπό την καθοδήγησιν του σατανά. Και ηλέγξαμεν μετά παρρησίας γραπτώς και προφορικώς∙ και μας ηξίωσεν ο άγιος Θεός να διωχθώμεν και εκ μέρους […]

(Απόσπασμα από το εισαγωγικό κείμενο του βιβλίου)

 

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

ΜΗΝΥΜΑΤΑ ΠΡΟΣ ΕΠΙΣΚΟΠΟΥΣ

Αφιέρωση

ΑΝΤΙ ΠΡΟΛΟΓΟΥ

Προς κατανόησιν

ΜΕΡΟΣ ΠΡΩΤΟΝ: Επιστολαί

32 ΑΝΟΙΚΤΑΙ ΕΠΙΣΤΟΛΑΙ Προς τον Σεβασμιώτατον Κον Χρυσόστομον Βέργην ΕΠΙΣΚΟΠΟΝ ΧΑΛΚΙΔΟΣ

ΜΕΡΟΣ ΔΕΥΤΕΡΟΝ: Γραφή – Κανόνες – Νόμοι

ΜΕΡΟΣ ΤΡΙΤΟΝ: Ποιμαντική Δεοντολογία

1. «ΣΥΝΔΙΚΑΤΟΝ ΙΕΡΑΡΧΩΝ»
2. Η ΚΑΛΗ ΣΤΡΑΤΕΙΑ
3. ΑΓΑΘΗΝ ΣΥΝΕΙΔΗΣΙΝ
4. Η ΚΑΛΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑ
5. «ΔΟΚΙΜΟΣ»
6. ΑΝΕΓΚΛΗΤΟΣ
7. ΑΝΕΠΑΙΣΧΥΝΤΟΣ
8. «ΕΠΕΧΕ ΣΕΑΥΤΩ»
9. «ΚΗΡΥΞΟΝ ΤΟΝ ΛΟΓΟΝ»
10. «ΕΠΕΧΕ ΤΗ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ»
11. «ΠΡΟΣΕΧΕ ΤΗ ΑΝΑΓΝΩΣΕΙ»
12. «ΟΡΘΟΤΟΜΗΣΟΝ ΤΟΝ ΛΟΓΟΝ…»
13. «ΣΕ ΔΕ ΛΑΛΕΙ…»
14. «ΕΛΕΓΞΟΝ…»
15. «ΕΠΙΤΙΜΗΣΟΝ»
16. «ΠΑΡΑΚΑΛΕΣΟΝ»
17. «ΕΡΓΟΝ ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΟΥ»
18. «ΚΑΚΟΠΑΘΗΣΟΝ»
19. «ΕΝΔΥΝΑΜΟΥ…»
20. «ΤΥΠΟΣ ΠΙΣΤΩΝ»
21. «ΕΝ ΑΓΑΠΗ…»
22. ΕΝ ΠΝΕΥΜΑΤΙ
23. «ΕΝ ΠΙΣΤΕΙ»
24. «ΕΝ ΑΓΝΕΙΑ»
25. «ΕΠΙΣΤΗΘΙ»
26. «ΝΗΦΕ ΕΝ ΠΑΣΙ»
27. «ΤΑΥΤΑ ΠΑΡΑΘΟΥ…»
28. «ΓΥΜΝΑΖΕ ΣΕΑΥΤΟΝ…»
29. «ΑΓΩΝΙΖΟΥ…»
30. «ΕΠΙΛΑΒΟΥ…»
31. «ΜΗΚΕΤΙ ΥΔΡΟΠΟΤΕΙ…»
32. «Ο ΜΕΓΑΣ ΠΟΡΙΣΜΟΣ»
33. «Η ΡΙΖΑ ΚΑΚΩΝ»
34. ΑΞΙΟΣΕΒΑΣΤΟΣ ΝΕΟΤΗΣ
35. «ΠΑΡΑΘΗΚΗΝ ΦΥΛΑΞΟΝ»
36. ΔΙΑΚΟΝΙΑΣ ΟΛΟΚΛΗΡΩΣΙΣ
37. ΑΝΑΖΩΠΥΡΩΣΙΣ ΧΑΡΙΣΜΑΤΟΣ
38. ΧΕΙΡΟΤΟΝΙΑΙ ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΩΝ
39. «ΜΝΗΜΟΝΕΥΕ ΙΗΣΟΥΝ…»
40. Η ΔΙΟΙΚΗΣΙΣ
41. Ο Επίσκοπος δεν πρέπει να καταντήση σαν τον γέρικο και άρρωστο αετό που τον τσιμπούν οι κόττες.
42. Αν και ο Επίσκοπος, είπομε, ως υπό του Παναγίου Πνεύματος χαριτωθείς διά το αγιάζειν, διδάσκειν και κυβερνάν, προϋποτιθεται ότι, σύμβουλος αυτός των άλλων, δεν έχει ανάγκη συμβούλων…
43. Η Διοίκησις της Εκκλησίας δεν είναι Εσπερινός, ούτε Όρθρος, ούτε Θ. Λειτουργία∙ είναι και πυγμή κατά της πονηρίας, της αναρχίας, των φατριαστικών εκδηλώσεων, της τυρείας, των σεσυρμένων κολάκων και των γλοιωδών υποκειμένων…
44. Πλείστοι των Επισκόπων αποτυγχάνουν ως Διοίκησις, παρά την αρετήν των, ή εκ πνευματικής ανεπαρκείας ή εξ ιδιοσυγκρασίας ή διότι εξέλαβον της Επισκοπήν ως Ενορίαν διά να αγιάζουν…
45. Άπαξ και ένας εφημέριος μιας Ενορίας ή αλλού που τεταγμένος να θεραπεύη εν άλλη διακονία εκκλησιαστικάς ανάγκας εξελέγη και κατεστάθη Επίσκοπος, πριν αναλάβη το μέγιστον αυτό υπούργημα, έπρεπε, και πρέπει, να σκεφθή ότι η κρανιακή του κάψα δεν γεμίζει περισσότερο μυαλό.
46. Η αίγλη της νέας Εκκλησιαστικής μας Ηγεσίας, (του 1967 μέχρι 1974) με την μαγνητικήν ακτινοβόλον δύναμιν υπεχρέωσεν ωρισμένους των παλαιοτέρων Επισκόπων, είπομεν, ως ηθικώς χρεωμένων, να παραιτηθούν «οικειοθελώς».
47. Εφ’ όσον οι νεώτεροι των Επισκόπων επελέγησαν οι αγιώτεροι μεταξύ των αγίων, σεμνών και δυναμικών Κληρικών της Ελλαδικής Εκκλησίας, επόμενον ότι και τυγχάνουν ή πρέπει να τυγχάνουν του επιβαλλομένου σεβασμού του Ποιμνίου των…
48. Ο Επίσκοπος, λοιπόν, αναλαμβάνουν οικεία βουλήσει και εν αισθημα΄τι ευθύνης την διαποίμανσιν της θεοσώστου Επαρχίας του πρέπει να ποιή το καθήκον τούτο μετά χαράς κατά τον Απόστολον…
49. ΕΓΓΑΜΟΣ Ή ΑΓΑΜΟΣ
50. ΚΑΙ ΤΟ ΕΠΙΜΕΤΡΟΝ (Εξ οικείων τα βέλη)