ΚΑΙ Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΜΕΣΑ ΣΤΙΣ ΛΕΜΟΝΙΕΣ ΘΑ ΚΥΜΑΤΙΣΕΙ
Χιονίζει στο ξυλόσπιτο
Και χιόνι η μοναξιά της
Μαργώσαν οι ολάνθιστοι
Της μάνας καναπέδες,
Ντουλάπες κρουσταλλιάσανε,
Ραγίστηκαν καθρέφτες,
Τα δέντρα στον αυλόγυρο
Φριχτά εμαραθήκαν
Κλαίν λεμονιές το κλάμα της,
Πιο κει τα’ αρχαίο κάρο,
Μέσα στο λάκκο βάλτωσε,
Μελιάζουν τα κυδώνια,
Κι οι γάτοι που ξεχάστηκαν
Μασάν κομμάτια ήλιο.
Κι απ’ το κατώφλι στέκει αχνή
Η πονεμένη μάνα,
Δόντια σπαρμένα μα θαρρώ
Τη μπόλια της να λάμπει,
Να φέρνει το φθινόπωρο
Στα σαπισμένα φύλλα∙
Μία λύπη στάζει
Και πονούν τα’ αγριόκρινα της όχθης,
Πονούν οι αγριοφραουλιές
Στης τρικκοκιάς τη ρίζα. […]
(Απόσπασμα από το ποίημα «Του νεκρού μοναχού»)
ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ
ΚΑΙ Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΜΕΣΑ ΣΤΙΣ ΛΕΜΟΝΙΕΣ ΘΑ ΚΥΜΑΤΙΣΕΙ
Αφιέρωση
Καλοκαιριάτικο απόγευμα
Ο ελεήμων λόγος
Η μοναξιά μου
Δημοτικό τραγούδι
Εκείνης
Ανθισμένο ποτάμι
Η μέσα νύχτα
Ο ποιητής
Πως γεννιέται το ποίημα
Το τελευταίο σκαλί ή το ταξίδι των ποιητών
Ποίηση ή ζωή;
Θαλασσινός Χειμώνας
Κι ο θάνατος μέσα στις λεμονιές θα κυματίσει
Ο τόπος μας
Ο Καψάλης
Ο γέροντας
Αθανασίου νεομάρτυρος
ΑΝΑΣΤΑΣΗ
Χαρά Θεού
Του νεκρού μοναχού
Ο ποιητής στη λίμνη της Τιβεριάδας
Υμνογραφία
Ως όναρ
Παναγία
Προσευχή
Το κλάμα του βρέφους
Ανάσταση
Σήμα κατειλημμένον
Σαν τοπία της Ιαπωνίας
Τοπίο
Η προσευχή του καπετάνιου
Η ελπίδα
Θαλασσινό παραμύθι
Ο ποιητής



