ΑΠΟ ΤΟΥ ΚΑΡΠΟΥ ΤΟΥ ΑΜΠΕΛΩΝΟΣ

ΑΠΟ ΤΟΥ ΚΑΡΠΟΥ ΤΟΥ ΑΜΠΕΛΩΝΟΣ

Ο Θεός δεν αφήνει το πλάσμα Του να συντριβεί. Καλεί τον άνθρωπο. Είναι η κλήση του Μωυσή (Ἔξ. γ´, 3 – 14). Και στην σχετική ερώτηση του Μωυσή ο Θεός ονοματίζει τον εαυτό Του: «ο Ων»! Μυστηριώδες όνομα. Απορρίπτει κάθε όνομα που προέρχεται από την γη, από τούς ανθρώπους· Δηλώνει ότι ο τρόπος υπάρξεως του Θεού είναι το κατ᾿ εξοχήν «ον». Αυτό εκφράζει την πραγματικότητα της ουσίας Του, της υπάρξεώς Του, της δυνάμεώς Του, της εξουσίας Του. Με την ονοματοδότηση αυτή του Θεού, ονοματίζεται και ο άνθρωπος. Είναι αυτός πού καλείται από τον «Όντα» στο «είναι». Και καλείται σε μία μόνιμη σχέση. Διαρρηγνύει αυτή την σχέση ο άνθρωπος; Δεν πλησιάζει τον τόπο, πού τον καλεί ο Θεός; Οδηγείται στην «ατοπία». Και παρ᾿ όλα τα επιτεύγματά του τελικώς καταλήγει στην «ουτοπία»! Αυτή είναι δυστυχώς μια πικρή πείρα για τον άνθρωπο σήμερα. Όταν χάσουμε το όνομα του ζώντος Θεού, χάνουμε όχι μόνο και το δικό μας όνομα, αλλά και το νόημα της ζωής μας. Και πελαγοδρομούμε τότε από το μηδέν στο πουθενά! Γιατί μόνο με το δικό μας αληθινό και αυθεντικό όνομα, πού πηγάζει από το όνομα του Θεού, μπορούμε να οδηγηθούμε σωστά και αταλάντευτα, μέσα από τον λαβύρινθο της ζωής και της ιστορίας στην αιωνιότητα της δόξης των τέκνων του Θεού.

Ο Μητροπολίτης Κορωνείας Παντελεήμων (Καθρεπτίδης) υπηρέτησε επί 30 περίπου χρόνια ως Ιεροκήρυξ του Μητροπολιτικού Ναού Αθηνών. Προηγουμένως ήταν για 5 χρόνια Ιεροκήρυξ της Ι. Μητροπόλεως Τρίκκης και Σταγών. Πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές στη Γερμανία (2 χρόνια), στα Πανεπιστήμια Μύνστερ και Χαϊδελβέργης και διηύθυνε για 4 χρόνια την Θρησκευτική Υπηρεσία του Γενικού Επιτελείου Αεροπορίας. Το 2003, έπειτα από 41 χρόνια συνολικής διακονίας στην Εκκλησία, εξελέγη Επίσκοπος από την Ι. Σύνοδο της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος και το 2008 προήχθη εις Τιτουλάριο Μητροπολίτη και προσφέρει τις υπηρεσίες του στην Ι. Αρχιεπισκοπή Αθηνών, καλλιεργώντας κυρίως τον τομέα του Θείου Κηρύγματος. Επί σειράν ετών διηύθυνε το Σεμινάριο Κηρύγματος για τους Κληρικούς της Αρχιεπισκοπής.

«Από του καρπού του αμπελώνος» (Λουκ. κ´, 10). Όταν ο οικοδεσπότης και κύριος του αμπελώνος ζητά από τούς εργάτες, πού είχε προσλάβει, να του δώσουν τούς καρπούς την εποχή της καρποφορίας, εκείνοι παραδόξως αρνούνται! Και εμείς, οι διάκονοι του λόγου, είμαστε καλεσμένοι εργάτες του «αμπελώνος», της Εκκλησίας. Με μία ουσιώδη διαφορά. Ο Κύριος του αμπελώνος αυτού δεν μας ζητά να προσφέρουμε σ’ Αυτόν τους καρπούς. Δεν τους χρειάζεται. Θέλει όμως να τους προσφέρουμε στους αδελφούς μας. Στα μέλη του Κυριακού Σώματος, της Εκκλησίας. Και εμείς, με τις λίγες δυνάμεις μας προσπαθούμε να ανταποκριθούμε σ’ αυτό το θέλημα του Κυρίου μας. Προσπαθούμε να προσφέρουμε «ΑΠΟ ΤΟΥ ΚΑΡΠΟΥ ΤΟΥ ΑΜΠΕΛΩΝΟΣ» στους αδελφούς μας. Βέβαια, δεν πρόκειται να τους προκαλέσουμε καμία μέθη πνευματική! Δεν τρέφουμε αυταπάτες. Αλλά ίσως να μπορέσουμε να τους «αναψύξουμε» κάπως, καθώς η ζωή και εκείνων και η δική μας, πολλές φορές, μοιάζει σαν μια πορεία «ἐν γῇ ἐρήμῳ καί ἀβάτῳ καί ἀνύδρῳ» (Ψαλμ. 62, 1). Όμως αντλούμε από μια αστείρευτη πηγή. Αφού ο δικός μας Κύριος του Αμπελώνος διαβεβαιώνει: «Ἐγώ εἰμί ἡ ἄμπελος ἡ ἀληθινή» (Ἰωάν. ιε´, 1).

(Από την παρουσίαση του εκδότη)