ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΚΑΙ ΥΠΑΚΟΗ
Συνεχίζοντας τη σειρά του «Μικρού Γεροντικού» που αρχίσαμε το 1986, με το Έαρ της Ερήμου, προβαίνουμε σήμερα στην έκδοση του Ζ’ τεύχους Περί Νήψεως, Προσευχής και Υπακοής. Η όλη σειρά στηρίζεται κυρίως στη Συστηματική Συλλογή των «Αποφθεγμάτων των αγίων Γερόντων», που αποτελεί μια διαφορετική νοητική κλίμακα προς την τελειότητα και που περιέχεται στον κώδικα της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Ελλάδος (ΕΒΕ) 2094 (ιβ’ αι.), με τη βοήθεια, σε δύσκολα σημεία, των παραλλήλων κωδίκων: α) Πρωτάτου (Άθω), αρ. 86 (θ’ αι.), β) Σιναϊτικού 449 (ι’ αι.) και γ) ΕΒΕ 500 (ιβ’ αι.).
Πρέπει να διευκρινισθεί, ότι το Α’ «Μικρό Γεροντικό», δηλαδή το Έαρ της Ερήμου, αποτελεί ένα μικρό Ανθολόγιο από τα 21 Κεφάλαια της Συστηματικής Συλλογής των «Αποφθεγμάτων» με αλλεπάλληλες επιτυχείς εκδόσεις. Το «Μικρό Γεροντικό» Β’, δηλαδή το Μέλι το εκ Πέτρας, εδώ παρέμβλητο στη σειρά, περιέχει τέσσερα μεγάλα κεφάλαια από την φοβερή όντως ιστορία του Όρους Σινά και των ηρωϊκών (σώματι και πνεύματι) Μοναχών της Ιεράς Μονής του Σινά. Το Γ’ «Μικρό Γεροντικό», παρέμβλητο εδώ επίσης, με τον τίτλο Γυναίκες της Ερήμου, περιέχει τη μετάφραση των κειμένων του «Νέου Μητερικού», που στην επιστημονική του μορφή βγήκε σε δεύτερή έκδοση το 1992 από τις εκδόσεις Ακρίτας (Άγνωστα και ανέκδοτα πατερικά και ασκητικά κείμενα περί τιμίων και αγίων Γυναικών). Το Δ’ «Μικρό Γεροντικό», δηλαδή το Έρως Ερήμου, περιέχει τα δύο πρώτα κεφάλαια της Συστηματικής Συλλογής: «Εις προκοπήν τελειότητος» και «Την ησυχίαν πνεύματος»∙ τέσσερα μεγάλα κεφάλαια από άγνωστα και ανέκδοτα στην Ελλάδα «Αποφθέγματα Πατέρων», καθώς και την συγκλονιστική αφήγηση του Γέροντος Παφνουτίου για τον χαριτωμένο βίο του Οσίου Ονουφρίου, που ο E. Amelineau τον μετέφρασε από τα κοπτικά στα γαλλικά, απ’ όπου ο υπογραφόμενος τον μετέφρασε στα νέα ελληνικά, με τον τίτλο Ο έρωτας της ερήμου. […]
(Απόσπασμα από τον πρόλογο του βιβλίου)
ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΚΑΙ ΥΠΑΚΟΗ
ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ
ΠΡΟΛΟΓΟΣ
ΙΑ’.- ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΣΥΝΕΧΟΥΣ ΝΗΨΕΩΣ
ΙΒ’.- ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΔΙΑΛΕΙΠΤΗ ΚΑΙ ΚΑΘΑΡΑ ΠΡΟΣΕΥΧΗ
ΙΓ’.- ΟΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΦΙΛΟΞΕΝΟΥΜΕ ΚΑΙ ΝΑ ΕΛΕΟΥΜΕ ΧΑΡΩΠΑ
ΙΔ’.- ΠΕΡΙ ΥΠΑΚΟΗΣ



