ΕΚΦΡΑΣΙΣ ΜΟΝΑΧΙΚΗΣ ΕΜΠΕΙΡΙΑΣ
Δεκαεννέα ετών ήμουν, ενθυμούμαι, όταν επήρα τον δρόμον δια το Περιβόλι της Παναγίας μας, το Άγιον Όρος. Τον δρόμον αυτόν προς τον Μοναχικόν βίον μου τον υπέδειξεν η ενάρετος και φιλομόναχος μητέρα μου – νυν Μοναχή Θεοφανώ.
Εις τα πρώτα έτη της δυστυχίας της Κατοχής, όταν είχα διακόψει χάριν εργασίας το Γυμνάσιον, ήλθε σε μίαν από τις δύο εκκλησίες των Παλαιοημερολογιτών εις τον Βόλον ένας ιερομόναχος Αγιορείτης ως εφημέριος. Αυτός ήτον καλογέρι του Γέροντος Ιωσήφ του ησυχαστού, καθώς τον έλεγεν. Αυτός ο Αγιορείτης ιερομόναχος εστάθηκε δι’ εμένα εκείνον τον καιρόν πολύτιμος σύμβουλος και βοηθός εις την πνευματικήν μου πορείαν. Τον έκαμα Πνευματικόν και με τις διηγήσεις του και τις συμβουλές του εις ολίγον καιρόν άρχισα να αισθάνωμαι την καρδίαν μου να ξεμακραίνη από τον κόσμον και να προσκολλάται προς το Άγιον Όρος. Μάλιστα, όταν μου ωμιλούσε δια την ζωήν του Γέροντος Ιωσήφ, κάτι εφλέγετο μέσα μου, και διάπυρος εγένετο η ευχή και ο πόθος μου, πότε να τον γνωρίσω.
Όταν ήρθε πλέον η ώρα –Σεπτεμβρίου εικοσιέξι 1947- ένα καραβάκι μας έφερνε αργά-αργά ένα πρωινό από τον κόσμον προς το αγιώνυμον Όρος∙ ωσάν να ειπή κανείς από την όχθην του προσκαίρου προς την αντιπέραν της αιωνιότητος. […]
(Απόσπασμα από το προλογικό κείμενο του βιβλίου)
ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ
ΕΚΦΡΑΣΙΣ ΜΟΝΑΧΙΚΗΣ ΕΜΠΕΙΡΙΑΣ
Πατριαρχική και Συνοδική Πράξις κατατάξεως εις την χορείαν των αγίων του μακαρίου Γέροντος Ιωσήφ του Ησυχαστού
Αντί Προλόγου
Ολίγα τινά διά την έκδοσιν
ΜΕΡΟΣ Α’
ΕΠΙΣΤΟΛΑΙ ΠΡΟΣ ΜΟΝΑΣΤΑΣ ΚΑΙ ΚΟΣΜΙΚΟΥΣ
Α’ Προς νέον ερωτήσαντα περί της «ευχής»
Β’ Προς τον αυτόν περί της ευχής, και απόκρισις ερωτήσεων
Γ’ Προς Μοναχόν εισερχόμενον εις το στάδιον της αθλήσεως
Δ’ Παιδί μου, εάν προσεχής ό,τι σου γράφω
Ε’ Μη ενδύεσαι μόνον με φύλλα
ΣΤ’ Γράφεις δια τον θυμόν εις του άφρονος την καρδίαν
Ζ’ Άκουσον ένα γεγονός όπου έγινεν εις εμένα
Η’ Δεν τα υπομένεις όλα δια την ιδικήν μου αγάπην;
Θ’ Και λοιπόν σε ενεφύσησεν ο Δημιουργός και σου έδωκεν πνεύμα ζωής
Ι’ Πάντοτε προηγείται η χάρις των πειρασμών ως μία ειδοποίησις προετοιμασίας
ΙΑ’ Εύρον πολλούς των Πατέρων εν «πράξει» και «θεωρία»
ΙΒ’ Έτσι γίνεται ο νους όλος φως, όλος διαύγεια
ΙΓ’ Η χάρις του Θεού δεν έγκειται εις τους χρόνους
ΙΔ’ Όντως μέγα κατά αλήθειαν το μυστήριον της Υπακοής
ΙΕ’ Λοιπόν, δε με ακούς να γυρίσης οπίσω;
ΙΣΤ’ Ενόσω ανεβαίνεις τον Γολγοθάν ανάγκη είναι να πίπτης
ΙΖ’ Εις καιρόν πειρασμού μη αφήνης την θέσιν σου
ΙΗ’ Και πάλιν ηγέρθην και συνεκρότησα μάχην με όλα τα πνεύματα
ΙΘ’ Βάζε μετάνοιαν συνεχώς όταν σφάλης και μη χάνης καιρόν […]
ΜΕΡΟΣ Β’
ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ ΗΣΥΧΑΣΤΗΝ ΕΡΗΜΙΤΗΝ
Πρόλογος
α’ Περί τάξεως και πολιτείας μοναχικής, ήτοι πώς να διάγη το 24ωρον ημερονύκτιον
β’ Προς απάντησιν ερωτήσεων του αυτού
γ’ Περί πνευματικής εργασίας της διανοίας και πως πρέπει να φρονούμεν […]



