ΑΝΤΙ-ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ Ο ΝΕΟΣ ΑΘΕΪΣΜΟΣ
Η ιστορία του αθεϊσμού στη δύση είναι η ίδια η ιστορία της προοδευτικής παρακμής της λεγομένης χριστιανικής κοσμοθεωρίας. Αναφέρομαι σ’ ολόκληρο τον κύκλο των θεολογικών, φιλοσοφικών, πολιτικών, οικονομικών και κοινωνικών ιδεών, που αναπτύχθηκαν από τον άνθρωπο της μετα – σχισματικής, μη ορθόδοξης δύσης, κατά τη διάρκεια του μεσαίωνα. Η «μεσαιωνική σύνθεση», όπως την περιγράφουν οι ιστορικοί, διαμορφώθηκε στα πανεπιστήμια – από κει προέρχεται και ο όρος «σχολαστικισμός». Σκοπός της διανοητικής αυτής προσπάθειας ήταν η υπεράσπιση και απόδειξη της αλήθειας της χριστιανικής θρησκείας. Για το σκοπό αυτό οι σχολαστικοί δανείστηκαν αρχές και μεθόδους από την ελληνική φιλοσοφία και το ρωμαϊκό δίκαιο. Κεντρική μορφή της εποχής εκείνης ήταν ο Θωμάς Ακινάτος (1224 – 1274).
Αξιοσημείωτο είναι ότι τα πανεπιστήμια του μεσαίωνα δεν έδωσαν στους σπουδαστές τους καμιά θρησκευτική παιδεία ή κατεύθυνση. Οι ιδέες, επομένως, αλληλοσυγκρούονταν ελεύθερα, χωρίς το φραγμό που θέτει η ευσέβεια. Με την πάροδο του χρόνου η «ελευθερία της σκέψης», μαζί με άλλα ιστορικά γεγονότα του μεσαίωνα, άρχισαν να διαβρώνουν τη θρησκεία, όπως και την κοινωνική και μορφωτική ενότητα. Η ευρωπαϊκή κοινότητα τελικά διασπάστηκε από την προτεσταντική μεταρρύθμιση του δέκατου έκτου αιώνα. Η διαίρεση αυτή της δυτικής χριστιανοσύνης την έκανε ευπρόσβλητη στις προόδους της κοσμικής φιλοσοφίας και επιστήμης και έτσι, κατά το δέκατο όγδοο αιώνα, λίγες ελπίδες της έμεναν ότι θα αναβίωνε η κοσμοθεωρία του μεσαίωνα, έστω κι αν υπήρχε η επιθυμία για την αναβίωση αυτή. […]
(Απόσπασμα από την εισαγωγή του βιβλίου)
ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ
ΑΝΤΙ-ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ Ο ΝΕΟΣ ΑΘΕΪΣΜΟΣ
Αφιέρωση
ΠΡΟΛΟΓΟΣ του εκδότη, επιμελητή και μεταφραστή
ΕΙΣΑΓΩΓΗ
Α’ Ο αθεϊσμός στον αρχαίο κόσμο
Β’ Οι Γραφές και οι Πατέρες περί αθεϊσμού
Γ’ Η εξέλιξη του αθεϊσμού στη μετα-σχισματική (μη ορθόδοξη) Δύση
Δ’ Ο αθεϊσμός κατά το δέκατο έβδομο και δέκατο όγδοο αιώνα
Ε’ Ο δέκατος ένατος αιώνας
- Ο ΘΕΟΣ ΤΩΝ ΡΟΜΑΝΤΙΚΩΝ
- ΟΙ ΝΕΟΧΕΓΚΕΛΙΑΝΟΙ (ΧΕΓΚΕΛΙΑΝΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ): α) Δαβίδ Φρήντριχ Στράους, β) Λουδοβίκος Φόυερμπαχ, γ) Μαξ Στίρνερ, δ) Μιχαήλ Μπακούνιν, ε) Φρήντριχ Ένγκελς και Καρλ Μαρξ
- ΦΡΗΝΤΡΙΧ ΝΙΤΣΕ
- ΔΑΡΒΙΝΙΣΜΟΣ
ΣΤ’ Ο αθεϊσμός στον εικοστό αιώνα
Ζ’ Η κριτική του Ντοστογιέφσκυ πάνω στο σύγχρονο άνθρωπο
Η’ Αναρχία και αποστασία: Η εκπλήρωση της προφητείας
Θ’ Τελικά συμπεράσματα
ΕΡΓΑ ΤΟΥ ΙΔΙΟΥ



