ΕΓΚΕΦΑΛΙΚΟΣ ΘΑΝΑΤΟΣ ΚΑΙ ΜΕΤΑΜΟΣΧΕΥΣΕΙΣ ΟΡΓΑΝΩΝ
Ιστορική και φιλοσοφική θεώρηση
Ο συγγραφέας του βιβλίου αυτού, Καθηγητής της Πυρηνικής Ιατρικής στην Ιατρική Σχολή του Α.Π.Θ., ασχολούμενος επί είκοσι οκτώ έτη με τη διάγνωση των επιπλοκών των νεφρικών και ηπατικών μοσχευμάτων, αφού μελέτησε επί ολόκληρη δεκαετία τη σχέση του «εγκεφαλικού θανάτου» και των μεταμοσχεύσεων, με το παρόν βιβλίο καταθέτει τη θεώρησή του επί θεμάτων, όπως:
-Για ποιο λόγο επινοήθηκε η έννοια του «εγκεφαλικού θανάτου»;
-Είναι δυνατόν να διαγνωσθεί με ασφάλεια ο «εγκεφαλικός θάνατος»;
-Ταυτίζεται ο «εγκεφαλικός θάνατος» με το βιολογικό θάνατο του ανθρώπου;
-Είναι δυνατόν να ελεγχθεί το περιεχόμενο της συνείδησης στους «εγκεφαλικώς νεκρούς» ασθενείς;
-Είναι δυνατή η λειτουργία του ανθρωπίνου σώματος χωρίς την ενοίκηση της ψυχής σ’ αυτό;
-Η ψυχή ή ο εγκέφαλος είναι η γενεσιουργός αιτία των ψυχικών φαινομένων;
-Είναι αποδεκτές από την Ορθόδοξη Θεολογία οι μεταμοσχεύσεις ζωτικών οργάνων από «εγκεφαλικώς νεκρούς» ασθενείς;
-Ποιες μεταμοσχεύσεις είναι αποδεκτές από τη Θεολογία της Ορθόδοξης Ανατολικής Εκκλησίας;
-Υπάρχει συσχέτιση των μεταμοσχεύσεων και της «ευθανασίας»;
(Από την παρουσίαση του εκδότη)
ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ
ΕΓΚΕΦΑΛΙΚΟΣ ΘΑΝΑΤΟΣ ΚΑΙ ΜΕΤΑΜΟΣΧΕΥΣΕΙΣ ΟΡΓΑΝΩΝ
Πρόλογος Εκδότου
Πρόλογος 1ης Έκδοσης
Πρόλογος 2ης Έκδοσης
Πρόλογος 3ης Έκδοσης
Ι.- Εισαγωγή
ΙΙα.- Κριτήρια για τη διάγνωση του «εγκεφαλικού θανάτου» στους ενήλικες
ΙΙβ.- Κριτήρια διάγνωσης του «εγκεφαλικού θανάτου» στα παιδιά
III.- Παθολογική φυσιολογία του «εγκεφαλικού θανάτου»
IV.- Παθολογο-ανατομικά ευρήματα σε «εγκεφαλικώς νεκρούς» ασθενείς
V.- Επιβεβαιωτικές δοκιμασίες για τη διάγνωση του «εγκεφαλικού θανάτου»
VI.- Δυσχέρειες στη διάγνωση του «εγκεφαλικού θανάτου»
VII.- Η κλινική διάγνωση του «εγκεφαλικού θανάτου» είναι επαρκής και ασφαλής;
VIII.- Αξιολόγηση κινήσεων που παρατηρούνται σε «εγκεφαλικώς νεκρούς» ασθενείς
IX.- Ενστάσεις στην έννοια του «εγκεφαλικού θανάτου»
Χ.- Η Ελληνική άποψη για τον «εγκεφαλικό θάνατο»
XI.- Σχετικώς με το «θάνατο του εγκεφαλικού στελέχους»
XII.- Ορισμός του θανάτου βασιζόμενος στις απώλειες των ανώτερων εγκεφαλικών λειτουργιών
XIII.- Διολισθήσεις μετά την καθιέρωση της έννοιας του «εγκεφαλικού θανάτου»
XIV.- Μεταμοσχεύσεις ανθρωπίνων οργάνων και «εγκεφαλικός θάνατος»
XV.- Επίλογος



