ΕΞ ΑΦΟΡΜΗΣ ΤΗΣ ΜΕΓΑΛΗΣ ΣΥΝΟΔΟΥ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ
Τώρα και πολλές δεκαετίες γίνεται λόγος για μια μεγάλη Σύνοδο που ετοιμάζεται. Κάποιοι λένε να μην γίνει. Άλλοι προβληματίζονται για το πώς πρέπει να ονομαστεί ή ποια είναι τα θέματα που πρέπει να αντιμετωπίσει.
Το χρέος το μεγάλο και άγιο των Ορθοδόξων δεν είναι να κάνουμε απλώς κάτι αλλά να φανερώσουμε τον πλούτο της χάριτος που λειτουργικά ζούμε μέσα στην Εκκλησία. Αυτό μένει αμετάθετο, έστω και αν ταράσσεται η οικουμένη και μετατίθενται όρη εις καρδίαν θαλασσών.
Η Ορθόδοξη Εκκλησία έχει τη συνείδηση της μιας Αγίας, Καθολικής και Αποστολικής Εκκλησίας. Αυτό δεν είναι απλώς ισχυρισμός, αλλά μια ευλογία που προέρχεται από τη σταυρική θυσία του Θεανθρώπου που καταλήγει στην Ανάσταση. Και από τη θυσία των αγίων που ακολουθούν το παράδειγμά του. Αποτελούν το σώμα του. Και συγκροτούν την Εκκλησία, ως τη μικρά ζύμη που ουρανώνει το γεώδες ημών φύραμα.
(Από την παρουσίαση του εκδότη)
ΕΞ ΑΦΟΡΜΗΣ ΤΗΣ ΜΕΓΑΛΗΣ ΣΥΝΟΔΟΥ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ



