ΠΑΡΑΜΥΘΗΤΙΚΗ ΘΕΟΛΟΓΙΑ
«…Μήπως χρειαζόμαστε και οι ορθόδοξοι να αναπτύξουμε και πάλι τη δική μας παραδεδομένη αλλά παραμελημένη “αφηγηματική θεολογία”; Να ξαναβρούμε, αίφνης, τον τρόπο που ο Πατρο – Κοσμάς “αφηγείτο” ως “παραμύθι” – παραμυθία, δηλαδή παρηγοριά και ελπίδα, την αλήθεια της Εκκλησίας; Τον τρόπο δηλαδή που διηγείτο τα της πίστεως με τις δικές του λέξεις, που δεν ήταν πια δικά του λόγια αλλά σαρκωμένος αγιοπνευματικός λόγος, θρεμμένος από το ασκητικό του βίωμα. Με άλλα λόγια, να ξαναδώσουμε τη θέση που της ταιριάζει -αλλά και να αναπτύξουμε περαιτέρω- μια ορθόδοξη “παραμυθητική” θεολογία, ανταποκρινόμενοι στη δίψα του σύγχρονου ανθρώπου για ποιμαντικό λόγο άμεσο, βιωματικό και παρηγορητικό.
Πρόκειται βέβαια για ποιμαντικό επίτευγμα που δεν κατακτάται εύκολα, καθώς προϋποθέτει πρόοδο σημαντική στην πορεία προς την αγιότητα. Όμως, εάν κάποιος δεν είναι προκατειλημμένος, μπορεί να δει τέτοια ποιμαντικά κατορθώματα να ανθίζουν απρόσμενα γύρω του. Εκεί που δεν το περιμένει. Όπως ανάβλυσαν οι ευωδιές της θείας Χάρης από τις σχισμάδες των κελιών του γέροντα Παϊσίου ή Πορφυρίου ή Ιακώβου ή ποιος ξέρει πόσων άλλων, λιγότερο γνωστών σύγχρονων αγιασμένων μορφών…»
(Από το οπισθόφυλλο του βιβλίου)
ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ
ΠΑΡΑΜΥΘΗΤΙΚΗ ΘΕΟΛΟΓΙΑ
Αφιέρωση
ΠΡΟΛΟΓΟΣ
ΕΙΣΑΓΩΓΗ
ΚΕΦΑΛΑΙΟ Α΄
ΘΕΟΛΟΓΙΑ ΘΗΣΑΥΡΙΣΜΕΝΗ ΣΕ ΟΣΤΡΑΚΙΝΑ ΣΚΕΥΗ
Η απέραντη αλληλεγγύη πεθαμένων και ζωντανών
α. Προοίμιο
β. Από το «είναι» στο «αεί ευ είναι»
γ. «Case study»: Η περίπτωση του κυρ-Αλέκου
δ. Κατακλείδα
Τι να λένε οι άνθρωποι ότι είμαστε;
α. Η κυρά-Φιλιώ και το ροκ-εντ-ρολ
β. Τα μωρά του κόσμου εξελέξατο ο Θεός
γ. Τι να λένε οι άνθρωποι ότι είμαστε;
Εισόδιος χαιρετισμός προς νέο ιερέα
α. Η γεύση του κενού
β. Η ελευθερία της δόξης των τέκνων του Θεού
γ. Στ οίδας ότι φιλώ σε
Εξόδιος αποχαιρετισμός προς παλαιό ιερέα
α. Πάντα σκιάς ασθενέστερα
β. Ημείς οι ζώντες οι περιλειπόμενοι
γ. Πάντοτε συν Κυρίω εσόμεθα
ΚΕΦΑΛΑΙΟ Β΄
ΘΕΟΛΟΓΙΑ ΘΗΣΑΥΡΙΣΜΕΝΗ ΣΕ ΜΕΛΗ ΕΝΑΡΜΟΝΙΑ
Η πλατύτερη αγκαλιά του κόσμου
α. Μητέρα του Θεού – Μάνα των ανθρώπων
β. Ήθελα να κλαίω έτσι πάντοτε
γ. Ύδωρ πηγής ζωοδόχου
Ο Θεός που έγινε παιδί
α. Γιορτασμός κενός νοήματος
β. Φωταγωγημένη θλίψη
γ. Χριστός γεννάται, δοξάσατε
Της νίκης τα σύμβολα
α. Ιδού αναβαίνομεν
β. Κράτα την ψυχή σου στον άδη και μην απελπίζεσαι
γ. Μαράν Άθα
Κι ο θάνατος είναι πια γεμάτος από τον Θεό
α. Το ον που πεινά για τον Θεό
β. Ου γαρ έχομεν ώδε μένουσσν πόλιν
γ. Το πνεύμα όπου θέλει πνει
ΑΝΤΙ ΕΠΙΛΟΓΟΥ
ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΚΕΣ ΣΥΝΤΜΗΣΕΙΣ
ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ





